Atopische dermatitis : definitie en voorkomen

Definitie

Atopische dermatitis is een allergische huidontsteking bij genetisch gepredisponeerde honden en katten die zich uit in een specifiek symptomenpatroon.
De dieren zijn allergisch aan één of meerdere allergenen: pollen, grassen, huisstofmijt, enz.

Het gaat om een chronische, ongeneeslijke aandoening gekarakteriseerd door krabben, meestal met secundaire bacteriële en/of gistinfecties.

De diagnose van atopie bij hond en kat vereist een methodische en serieuze aanpak. Dit vergt veel tijd, geduld en vertrouwen van de eigenaar. Het zoeken naar een atopie kent soms meer frustratie dan voldoening, zowel voor de behandelende dierenarts als de eigenaar.

Gepredisponeerde rassen

Terriërtypes
Duitse herder
Buldog (Franse- en Engelse)
Boxer
West Highland White Terriër
Shar Pei
Retriever (Labrador- en Golden-)
Yorkshire Terrier

 

Leeftijd

 

Atopie is een ziekte die we meestal zien bij jongere dieren.
De klinische symptomen starten meestal tussen 1 en 3 jaar ouderdom.
Er is sprake van een genetische predispositie binnen bepaalde rassen, maar het erfelijk karakter van de ziekte werd nog niet aangetoond. Toch wordt het fokken met aangetaste dieren best vermeden.

De symptomen

 

De belangrijkst symptomen zijn jeuk (met bijhorende krabletsels) en roodverkleuring van de huid, vooral ter hoogte van oren, hals, flank, buik, onder de staart, de tussenteenstreek en rond de ogen. Bij chronisch aangetaste dieren treedt er vaak haarverlies op en krijgt de hond een schilferig, droog, verdikt en grijskleurig aspect. Deze honden hebben regelmatig last van huidinfecties en oorontstekingen.

 

De behandeling

 

Helaas bestaan er geen medicijnen om allergieën te genezen. De omgevingsallergie kan echter wel goed onder controle gehouden worden door een strikte, levenslange onderhoudstherapie: Wekelijks wassen met een antibacteriële  shampoo, maandelijks ontvlooien, een hypoallergeen dieet (en een combinatie) van medicatie:

- Antihistaminica: Deze verminderen de klachten die het gevolg zijn van vrijgekomen histamine. Het middel kan preventief gebruikt worden of bij acute allergische klachten, om de allergische reactie te remmen. In de diergeneeskunde zijn ze op zichzelf weinig effectief. Ze versterken wel het effect van cortisone preparaten, waardoor de cortisone dosis verlaagd kan worden. Antihistaminica vormen dan ook een dankbare aanvulling in de therapie van honden die levenslang cortisone dienen te krijgen. Sommige antihistaminica hebben een licht versuffende werking, hetgeen voor dieren soms gunstig kan zijn als het voor het slapen gegeven wordt.

- Cortisonespray's en zalven: Deze kunnen gebruikt worden als het eczeem niet onder controle te houden is. Deze preparaten remmen de ontstekingsreacties en zijn zeer veilig, mits correct gebruik.

- Orale corticosteroïden: Prednisolone is een zeer snelle en effectieve jeukremmer op korte termijn. Het wordt bij voorkeur niet gebruikt voor lange termijn behandelingen omdat langdurig gebruik neveneffecten heeft op alle organen.

- Atopica: Cyclosporine werkt in de op de T-cellen en remt zo de jeuk en ontstekingsprocessen af bij allergieën. Het product heeft dus een specifieke werking en de beperkte neveneffecten, maar het effect laat 3 tot 6 weken op zich wachten. Daarom zijn we genoodzaakt om bij de opstart wat prednisolone voor te schrijven.

- Apoquel: Oclacitinib is sinds enkele maanden in Amerika en enkele Europese landen op de markt. In België wordt het aangewend in dierenklinieken en gespecialiseerde centra.  Het werkt in op bepaalde receptoren die een rol spelen in het ontstaan van jeuk en ontstekingsprocessen thv de huid. Dankzij de zeer selectieve werking zijn er net als bij Atopica weinig neveneffecten beschreven. Bovendien is het ook voor grote hondenrassen een betaalbaar alternatief voor cortisone. Een bijkomend voordeel is dat het minstens even snel werkt als cortisone, waardoor het bruikbaar is bij plotse opstoten van jeuk

- Desensibilisatie: Wanneer een bloedtest of huidtest IgE-antilichamen aantoont tegen bepaalde allergenen kan een vaccin ontwikkeld worden die op lange termijn de klachten in 65% van de gevallen kan reduceren.