Malassezia dermatitis bij de hond

Malassezia pachydermatis is een gist die tot de normale huidflora kan gerekend worden. Ongeveer 50% van de gezonde honden zijn drager van de gist op de huid en/of in het uitwendige oorkanaal.
Immunologische factoren promoten de vermenigvuldiging van Mallasezia pachydermatis (MP). Door een aantal veranderingen thv de huid heeft de gist de kans om te gaan vermenigvuldigen en zo een ziekte beeld te creëren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Veranderingen in het microklimaat ter hoogte van de huid kunnen zijn:

Malassesia pachydermatis produceert een aantal enzymes (vb. lipasen en proteasen) die de huidbarrière kapot maken en op die manier een aantal ontstekingsmediatoren doen vrijkomen.
Er zijn een aantal rassen die gepredisponeerd zijn om een Malassezia infectie te krijgen. West Highland white terrier, cocker spaniel, poedel, Duitse herder, collies, sharpei en Jack Russel Terrier behoren tot deze groep.
Malassezia is GEEN besmettelijke huidaandoening en komt meestal seizoensgebonden voor, vnl vanaf het einde van de lente tot het begin van de herfst. Dit is ook de periode dat we de meeste patiënten met allergische dermatitis zien.

Symptomen

Jeuk is altijd aanwezig en kan soms heel hevig zijn. De dieren verspreiden een specifieke geur (ranzige boter) en hebben een vettig aanvoelende huid. De haren hebben door de vettigheid soms een grijs uitzicht. De letsels zijn gelokaliseerd en bevinden zich meestal op de buik, binnenkant van de dijen, de oorschelpen en de lippen.


Typische binnenkant van de oren bij twee honden met atopische dermatitis en superinfectie met malasessia pachydermatis

Diagnose

De diagnose is vrij makkelijk te stellen op basis van de klinische symptomen en eventueel een huidafkrabsel dat gekleurd wordt met diffquick.

Behandeling

1. algemene behandeling

Ketoconazole en itraconazole zijn azolederivaten die binden op het cytochroom I450 wat op zijn beurt de synthese van ergosterol verhindert, een belangrijke bouwsteen in de celwand van Malassezia pachydermatis.

2. lokale behandeling

Een lokale behandeling kan soms interessant zijn, zeker bij langharige honden. Shampoos of lotions met miconazole zijn aan te raden. Ook wassen met 2 % chloorhexidineshampoo met phytosphingosine kan effectief zijn. Deze behandelingen zijn intensief want de honden moeten 2 à 3 keer per week gewassen worden.

Na ongeveer 1 week moet de jeuk verminderd zijn. De letsels verdwijnen na 2 weken en de standaardbehandeling duurt 1 maand. Soms gaat een MP infectie samen met een oppervlakkige pyodermie en is een antibioticakuur op zijn plaats. Meestal gebruiken wij hiervoor Cefalexine.