Brachycefaal syndroom : Waarom beeldvorming essentieel is

De aanpak van een hond met brachycefaal syndroom bestaat uit twee fasen, eerst moeten we de letsels thv het ademhalingsapparaat onderkennen en daarna gaan we op zoek naar eventuele afwijkingen van het spijsverteringsstelsel.

Bij dieren die lijden aan het brachycefaal syndroom is een volledig klinisch onderzoek noodzakelijk. De ernst van de aandoening moet bepaald worden en eventuele vaak voorkomende complicaties (zowel respiratoir als digestief) moeten worden geïdentificeerd. Het gebruik van beeldvorming is daarbij onontbeerlijk.


Deze hond zal zeker geen last hebben van het brachycefaal syndroom.......

Het bracycefale type is een gevolg van een progressieve genetische selectie die bij bepaalde rassen (Engelse Bulldog, Franse Bulldog, Mops, Shi Tzu, Pekinees) geleid heeft tot een zeer kort en gedrongen type neus.
Een typisch brachycefaal type is de « snurkende » Bulldog. Dit kan verbazingwekkend lijken daar de Engelse Bulldog een eeuw geleden werd geselecteerd als vechthond met stieren waarvoor een uitstekend uithoudingsvermogen vereist is. Vervolgens werd echter enkel op uiterlijk geselecteerd teneinde gezelschapsdieren te bekomen. Het zoveel mogelijk beperken van de lichaamslengte ging gepaard met het optreden van afwijkingen zoals wigvormige wervels. De omvang van de huid bleef onveranderd en vertoont verschillende afwijkingen zoals stenose van de neusgaten, lipplooidermatitis, ectropion en entropion.
De huidplooien predisponeren tot verschillende dermatologische aandoeningen zoals intertrigo. De mucosae vertonen een relatieve hyperplasie. Het te grote zachte gehemelte loopt tot in de trachea en veroorzaakt ademhalingshinder.

Symptomen

De dieren worden meestal aangeboden op de kliniek omdat ze ademhalingsproblemen hebben.
De aard van de symptomen van dieren die worden aangeboden met het brachycefaal syndroom is tweeërlei.

  • De belangrijkste symptomen, die vaak ook de reden van de consultatie vormen, zijn ademhalingssymptomen :
    • snurken
    • inspiratoire dyspnee
    • inspannings - warmte- of stressintolerantie
    • soms cyanose, syncopes of respiratoire benauwdheid bij de ergste gevallen.
  • Symptomen van het spijsverteringsstelsel zijn ook frequent voorkomend :
    • Speekselen en regurgieren komen vaak voor
    • braken minder frequent

Deze nauw verwante stoornissen dienen globaal te worden aangepakt.

Medische beeldvorming is dus noodzakelijk om de medische en chirurgische benadering zo goed mogelijk op elkaar af te stemmen.

Medische beeldvorming

Radiologie en endoscopie van de luchtwegen.

Radiografie is de eerste stap in het onderzoek naar de problemen thv het ademhalingsstelsel.
De anatomische afwijkingen van de luchtwegen worden veroorzaakt door de verkorting en verbreding van de schedel. Het is belangrijk dat u als eigenaar alle problemen deftig bespreekt met de dierenarts zodat deze zich een goed beeld kan vormen van wat juist het probleem is.
Stenose (te kleine neusgaten) neusgaten is vaak het opvallendste teken. Het zachte gehemelte is vaak verlengd en verdikt waardoor compressie van de keelholte ontstaat.
Het verdere onderzoek van het ademhalingsstelsel omvat radiografie van de thorax. Er worden twee opnames gemaakt (latero- lateraal en ventro-dorsaal). Vooral trachea- hypoplasie (verminderde diameter van de trachea) komt hierbij aan het licht.

Het onderzoek van de luchtwegen wordt afgesloten met fibroscopie van de bovenste luchtwegen. Dit wordt uitgevoerd op het dier in sternale decubitus. Hierdoor kan de lengte van het zachte gehemelte geëvalueerd worden ten opzichte van de dorsale rand van het kraakbeen van de epiglottis. Ook kan de aanwezigheid van tonsillitis, larynxcollaps of nasofaryngeale poliepen worden gecontroleerd.

Endoscopie van het spijsverteringsstelsel.

In een studie vertoonde 95 % van de honden met het brachycefaal syndroom ook problemen thv het spijsverteringsletsel

De volgende problemen kunnen optreden :

  • Periodes met regurgitatie tijdens activiteit en ook braken, soms tot twee dagen na de maaltijd.
  • Chronische gastritis.syndroom.
  • Letsels ter hoogte van slokdarm (oesofagus), maag of doudenum.
  • Atonie van de cardia (cardia abnormaal open)
  • Hiatale hernia
  • Pylorushyperplasie
  • Maagstase

Medische beeldvorming is dus noodzakelijk om een volledig beeld te krijgen van de letsels, zowel respiratoir als digestief. Doel is, een nauwkeurig behandelingsplan te kunnen opstellen en u als eigenaar een prognose te kunnen aanbieden.

Wij trachten alles met een anaesthesie te doen, zowel het onderzoek en de operatie.