Wat zijn orthomoleculaire voedingssupplementen?

Definitie van orthomoleculair

De term 'orthomoleculair' werd voor het eerst gebruikt in 1968 door de Amerikaanse chemicus en tweevoudig nobelprijs winnaar professor Linus Pauling.
Orthos komt uit het Grieks en betekent : 'juist, recht of gezond', en moleculair staat voor: 'de moleculen betreffende'.
In de orthomoleculaire geneeskunde streeft men naar 'de juiste stof op de juiste plek'. Een orthomoleculair therapeut werkt met stoffen die het lichaam van nature al kent en nodig heeft voor een optimale gezondheid.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een optimale gezondheid vraagt om voldoende vitaminen, mineralen, vetzuren, aminozuren en enzymen in de juiste verhouding.
Voedingsstoffen duidt men ook wel aan met de term nutriënten, en een andere term voor orthomoleculaire geneeskunde is orthomoleculaire voedingsleer

Wat zijn voedingsstoffen?

Waarvoor zijn die voedingsstoffen zo noodzakelijk? Het lichaam is opgebouwd uit voedingsstoffen. Waar we in de orthomoleculaire geneeskunde vooral mee werken zijn de micro-nutrienten : stoffen die in het lichaam in kleinere hoeveelheden nodig heeft maar welke wel essentieel zijn voor allerlei lichaamsfuncties.  Ze worden gebruikt gebruikt o.a. om enzymen van te maken.


Selenium is een element die nodig is als katalysator voor verschillende enzymatische reacties.

Een enzym is een stofje dat nodig is om een andere stof om te zetten. Het is een soort gereedschap voor de stofwisseling het lichaam. Enzymen hebben vele functies, zoals bij de verbranding en bij het verteren van het voedsel. Als er een tekort is aan een voedingsstof dan verlopen de processen waarbij die stof nodig is minder optimaal.
Dit kan tot diverse klachten leiden :

  • Zo kan een zinktekort leiden tot witte vlekjes op de nagels maar ook tot een verminderde weerstand tegen infecties.
  • Een tekort aan magnesium kan een slechte botopbouw veroorzaken maar ook depressie, vermoeidheid en gespannen spieren.
  • Zo is van vitamine C gebrek bekend dat het leidt tot 'scheurbuik', wat vroeger voorkwam bij zeelieden die geen verse groenten en fruit aten. Hierbij verliest het collageen in bindweefsel zijn samenhang en gaat het 'scheuren'. Dit gebeurt echter pas bij een groot tekort aan vitamine C (primair tekort).
    Een kleiner tekort aan vitamine C kan al zorgen voor een slechtere wondgenezing (secundair tekort). In totaal heeft vitamine C een paar honderd verschillende functies in het lichaam.