Uitrekken of scheur van de ligamenten bij sporthonden (rond de enkel.)

Een aandoening die het meest voorkomt bij sporthonden.

Wanneer een dier zijn gewricht omslaat, dan kunnen de gewrichtsbanden rond het gewricht uitrekken of zelfs scheuren. Dit noemt men een verstuiking of verzwikking. Het is één van de meest voorkomende, acute letsels en kan reeds optreden bij een banaal afstappen van een trapje of een stoeprand. Een distorsie van de tarsus (enkelgewricht) is ook de meest voorkomende klacht bij sporthonden. Vooral alle collie types en greyhounds zijn gevoelig voor dit type sportletsel.

Klachten

Een verzwikking gaat (vaak) gepaard met:

  • plotse scherpe pijn, meestal aan de buitenkant van de tarsus. De ergste pijn wordt na een paar minuten minder, waardoor voorzichtig lopen vaak weer gaat. Het blijft een periode pijnlijk om op dat been steun te nemen.
  • zwelling: Een plotse zwelling wijst op een bloeding en dus op een (ernstiger) scheur, barst of breuk. Een later en geleidelijk ontstane zwelling wijst eerder op oedeemvorming (vochtopstapeling onderhuids)
  • belemmering bij het strekken en/of buigen van het enkelgewricht

EHBO : Wat moet u doen?

  • Koel het letsel af met ijs. Hou tijdens het afkoelen het ijs niet rechtstreeks op de vacht maar wikkel er eerst een handdoek of andere doek rond. Doe dit maximaal 20 minuten. Je kan ook een koelzakje gebruiken hiervoor.
  • Beweeg het getroffen lidmaat zo weinig mogelijk.
  • Na een twee tal uur kun je het letsel evalueren en indien nodig een dierenarts raadplegen.

Je moet zeker een dierenarts contacteren als :

  • bij (twijfel over) een botbreuk en/of ernstig bandletsel
  • Als je hond niet kan steunen
  • bij erge drukpijn.
  • Als de pijn of de zwelling na drie à vier dagen nog niet minder wordt.

Diagnose

De dierenarts zal navraag doen naar de omstandigheden van het ongeval:

  • Tijdstip, aard trauma (verzwikking, val, geweld van buitenaf)
  • Belastbaarheid direct na ongeval (staan, lopen)
  • Pijn: ernst, lokalisatie, verloop na ongeval
  • zwelling: plaats en omvang

Radiologie is zeker nodig als er een te grote flexibiliteit is van het gewricht.
Bij een scheur kunnen we dit ook met de echograaf vast stellen.

 

Behandeling

1. Gedeeltelijke scheur van de ligamenten

Voor een distorsie is meestal geen specifieke behandeling nodig. Meestal volstaat een periode van rust, ijs en gedurende enkele dagen. Daarna treedt een functioneel herstel op. De hond kan stappen, eventueel met een klein steunverband tot de ergste pijnklachten voorbij zijn. De dieren kunnen meestal na 14 dagen hun training en bezigheden hervatten.

2. ligamenten volledig doorgescheurd

Dit kan gepaard gaan met of zonder fracturen van de tarsus zelf.
In beide gevallen, als je functioneel herstel wilt, is een operatie noodzaeklijk. Volgens de ernst van de situatie worden de gewrichtsbanden gehecht en/of een stabilisatieplaat opgezet. Meestal gaan de dieren voor zes weken in het gips en wordt het gips na drie weken vervangen.
Er moeten eerst stress radiografieën genomen worden (dit zijn foto’s onder belasting van het gewricht) alvorens er terug steun mag genomen worden. Er volgt dan nog een periode van zes weken revalidatie met of zonder kinesitherapie in combinatie met hydrotherapie.

Mogelijke complicaties

Mogelijke problemen van een tarsus probleem kunnen zijn :

1. Chronische instabiliteit:
De scheur in het kapselbandapparaat groeit niet vast of herstelt zich zodanig dat het bandapparaat als geheel te lang is. Dit resulteert in een chronische instabiliteit. Meestal ontstaat dit pas nadat de gewrichtsbanden meerdere malen gescheurd zijn geweest.

2. Los kraakbeen in het enkelgewricht
Bij het verstuiken van de tarsus kan een kraakbeenbeschadiging als een los fragment (gewrichtsmuis) in het gewricht komen te liggen. Dit kan pijnklachten geven. Met een 'kijkoperatie' is het probleem vaak vast te stellen en op te lossen.