Open Ductus van Botalli bij Puppy’s en Kittens

Definitie

 

De ductus van Botalli is een bloedvat dat voorkomt bij alle pasgeboren kittens en puppy's.
Het zorgt ervoor dat het bloed dat uit het rechter hart naar de longen gepompt wordt, afgeleid wordt naar de grote lichaamsslagader.

De longen hebben immers voor de geboorte slechts een kleine hoeveelheid bloed nodig aangezien het embryo dan nog niet ademt. Kort na de geboorte (uren tot dagen) is deze ductus geprogrammeerd om te sluiten. De longen gaan immers volledig openstaan bij de eerste schreeuw en vullen zich met lucht. Ze zijn nu klaar om hun functie op te nemen en het lichaam te voorzien van de nodige zuurstof.

Wanneer de ductus sluit loopt het bloed van de rechter kamer naar de longen en niet langer naar de lichaamsslagader of aorta. Indien dit systeem faalt, spreekt men van een 'open ductus van Botalli'.

Wat gebeurt er bij een open ductus van Botalli?

 

Zoals bij elke ziekte is er ook hier sprake van een spectrum. Dit wil zeggen dat er aan de ene kant van het spectrum patiënten voorkomen die bijna geen symptomen vertonen, terwijl er aan het andere einde patiënten voorkomen met de meest ernstige symptomen.

We weten dat de weerstand van de bloedvaten in de long na de geboorte lager is dan deze in de andere bloedvaten in het lichaam. Wanneer het bloed in de grote lichaamsslagader nu de keuze heeft om ofwel de ene ofwel de andere kant op te stromen, zal het de weg van de minste weerstand opzoeken. In dit geval zal het naar de longen stromen.

De longen worden overspoeld door een hoeveelheid bloed die ze in feite niet kunnen verdragen. Hun functie zal erop achteruitgaan en dus zal de patiënt moeilijkheden vertonen met de ademhaling en kortademig zijn. Ook het hart wordt bij deze aandoening harder belast dan het gewoon is en zal vermoeid raken na een zekere tijd.

De constante overbelasting zal de longen ertoe aanzetten om zich te verdedigen tegen deze grote bloedtoevoer door de druk in hun bloedvaten op te voeren.
De longbloedvaten knijpen dicht om de druk te doen stijgen. Helaas is dit op lange termijn slecht voor de longen en zullen ze een permanente beschadiging oplopen.

Wat gebeurt er verder als er niet ingegrepen wordt?

 

Veelal zal de ductus vanzelf gaan sluiten en zullen deze problemen zich niet voordoen. Maar hoe ouder de puppy of het kitten is op het ogenblik van de diagnose, des te minder kans is er op een spontane sluiting.

We zagen al dat de longen zichzelf zullen proberen beschermen tegen de hoge toevoer van bloed en proberen die bloedstroom tegen te houden door het verhogen van de weerstand in hun bloedvaten.

Pulmonaire hypertensie

Aanvankelijk knijpen de longslagaders samen en kan het bloed er moeilijker langs. Maar vervolgens wordt het samenknijpen definitief gemaakt doordat de longslagaders geleidelijk dichtgroeien. Dit proces wordt 'pulmonale hypertensie' genoemd.

De eerste fase, het knijpen, is gunstig. Het bloed kan moeilijker door de longen, gaat dus makkelijker naar het lichaam en er ontstaat een meer evenwichtige situatie. De klachten die de dieren hadden verdwijnen langzamerhand.

De tweede fase is ongunstig, want het proces is onomkeerbaar en gaat ook door ook al hebben we het kitten of de pup geopereerd. Uiteindelijk groeien de longslagaders vrijwel volledig dicht en kan het bloed er nauwelijks nog door, hetgeen tot de dood leidt door hartfalen of ritmestoorissen.

Wat kan er gebeuren?

De eerste stap is bijna steeds het aanwenden van medicatie. Bij kittens en puppy's zullen we beginnen met indomethacine (een stof die veel weg heeft van aspirine). Indomethacine zal de ductus ertoe aanzetten zich te sluiten.

Wanneer dit echter niet werkt, dan kan men overgaan tot een operatie.
De operatie om de ductus te sluiten is geen open hartoperatie en draagt geen groot risico. De chirurg zoekt de ductus op en bindt hem af.

 
De twee draadjes tonen aan waar de ductus moet afgebonden worden.