|
|
|
|
|
Deze vorm van OCD komt voornamelijk voor bij de grotere, snel groeiende rassen bij pups tussen de vier en twaalf maanden oud. OCD is een aantasting van de kraakbeenlaag in het gewricht. Bij trappen lopen kan zo'n beschadiging van het kraakbeen (makkelijker) voorkomen. De gevoeligheid voor het optreden van deze beschadiging is erfelijk.
Elleboogdysplasie is een verzamelnaam voor een aantal verschillende aandoeningen (OCD, LPA en LPC) van het ellebooggewricht. Deze kunnen ontstaan vanaf een leeftijd van ongeveer 5 maanden.
Als mogelijke oorzaak wordt een ontwikkelingsstoornis aangegeven t.g.v. overbelasting/of overgewicht. Dit wordt nog verergerd door te veel calcium in de voeding. Er ontstaat door de ongelijke belasting van het kraakbeen schade in het gewricht met artrosevorming tot gevolg. De pijn komt deels door de zwelling van het gewricht en deels door de kraakbeenschade zelf.
Het ellebooggewricht is een scharnier tussen de humerus (opperarm) en de radius (spaakbeen) en ulna (ellepijp). Het oppervlak van de drie botten die het eigenlijke gewricht vormen zijn bekleed met kraakbeen. De gewrichtsruimte is gevuld met synoviaal vocht (gewrichtssmeer), dat dient als smeermiddel en als voeding voor het kraakbeen.
Elleboogdysplasie is een algemene term die eigenlijk de volgende aandoeningen omvat:
Elleboog met heel erge artrose tgv een niet behandelde OCD!!
1. OCD (Osteochondrosis Dissecans)
Deze vorm komt voornamelijk voor bij de grotere, snel groeiende rassen bij pups tussen de vier en twaalf maanden oud. OCD is een aantasting van de kraakbeenlaag in het gewricht. Deze kraakbeenlaag komt op een beperkte plaats los en ligt dan als een “flap” te slingeren in het gewricht.
De symptomen bestaan uit een geleidelijk optredend manken vooral nadat de hond gelegen heeft, een gezwollen ellebooggewricht en het naar buiten draaien van de poot om de binnenkant van het gewricht te ontlasten.
Onder de microscoop kun je goed de beschadiging zien. Er is een duidelijke gap te zien in het kraakbeen.
2. LPA (Losse Processus Anconeus)
Komt voornamelijk bij Duitse Herder, Sint Bernard, Teckels en Bassets.
Tijdens de verbening van de groeiplaat thv processus anconeus ontstaan er sluitingsdefecten waardoor de processus anconeus los komt te liggen. Hierdoor ontwikkelt het Processus Anconeus gedeelte van het gewricht zich niet goed.
3. LPC (Losse Processus Coronoideus)
Deze vorm van OCD komt veel voor bij de Berner Sennen, Duitse Herder, Sint Bernard en de Golden Retriever.
Tijdens de verbening van de processus coronoideus op de leeftijd van 4 tot 5 maanden kan het losraken door een ontwikkelingsstoornis, overbelasting en/of overgewicht. Mogelijk kan dit worden verergerd door te veel calcium in de voeding. Deze aandoening komt vaker voor bij grote rassen en reuen lijken gevoeliger. De combinatie met Osteochondritis Dissecans is niet ongewoon. Het gewricht is verdikt en pijnlijk en het gewricht wordt bij het lopen vaak naar buiten gedraaid.
OCD in de elleboog, je ziet duidelijk een stuk kraakbeen los zitten.
Aangezien we hier te doen hebben met een ontwikkelingsstoornis is de boodschap : zo snel mogelijk opereren.
Bij gelijk welk van de drie aandoeningen (OCD, LPC, LPA) moet het loszittend deel kraakbeen zo snel mogelijk verwijderd worden of terug vastgezet worden (in het geval van een LPA).
Bij ons gebeurt dat in dagkliniek.
De honden komen ’s morgens binnen, worden in de voormiddag geopereerd en kunnen ’s avonds weer gewoon terug naar huis.
Er wordt uiteraard vooraf besproken wat er gaat gebeuren, wat de gevolgen zijn van een operatie en wat het allemaal gaat kosten.
De operatie heeft als doel de zich al vormende artrose een halt toe te roepen.
U kunt de operatie volgen in woord en beeld.
De nazorg, die door U gedaan wordt is van cruciaal belang voor de verdere genezing van uw hond zijn elleboog.
Na 6 weken zien wij u dan nog eens terug voor een algemene controle.
Een ander belangrijk onderdeel in de revalidatie is het geven van :