Dijbeenkopnecrose wordt ook wel osteonecrose van de dijbeenkop genoemd of avasculaire necrose.
osteo = bot, necrose = afsterven van weefsel en avasculair = doorbloeding
Legg Perthes Van Calvé of avasculaire femurkop necrose is een aandoening die voornamelijk voorkomt bij kleine hondenrassen. Het is vermoedelijk een erfelijke aandoening maar trauma op de femurkop kan ook deze symptomen geven.
Zoals gezegd zijn het voornamelijk de kleine hondenrassen die aangetast zijn. Voornamelijk zien we Yorkshire Terrier, Chihuahua, Pekinees,.......
Deze patiënten beginnen te manken op een jonge leeftijd en de eerste symptomen zijn meestal het krabben en bijten naar de flank of heupstreek.
Daarna zien we dat de patiënt meer en meer begint te manken afhankelijk van de graad van necrose van de kop van het dijbeen.


Links is een normale heup en rechts een heup met legg perthes van calvé
De heup is een typisch "bol en kom" gewricht waarbij de bol of de femurkop zich diep in de pan van het bekken bevindt. Zowel voor als achteraan zijn er een aantal stevige gewrichtsbanden die van het geheel een zeer stabiel en beweeglijk gewricht maken. Stevige spieren rond de heup zijn noodzakelijk want ze staan voor een deel in voor de stabiliteit en de functie van de heup.
Beide onderdelen van de heup zijn bedekt met een dikke laag kraakbeen die ervoor zorgt dat het gewricht soepel en pijnloos kan bewegen. Zolang de kraakbeenlaag intact is zijn er geen problemen, zelfs op hoge leeftijd kan er voldoende intact kraakbeen aanwezig blijven om normaal te functioneren, zonder pijn.
De bloedvoorziening van de heupkop komt naar de kop door de nek van de heup, dit is het verbindingsdeel tussen de femurkop en het bovenste deel van de femur. Het is veel dunner dan de rest van het bot. Wanneer deze bloedvoorziening verstoord wordt is er geen back-up; het bot ter hoogte van de femurkop gaat dood.
Levend bot is geen statisch geheel, dit betekent dat er eigenlijk continu veranderingen aan de hand zijn in het bot. Continu zijn de cellen bezig met herstel uit te voeren: de slijtage en kleine barstjes die optreden door het intensieve gebruik van de gewrichten worden zoveel mogelijk hersteld. Als dit proces stil valt gaat er een duidelijke verzwakking van het bot optreden en op termijn gaat het bot gewoon instorten, net als een oude brug.
Als er femurkopnecrose optreedt gaat het bot daar ook verzwakken en instorten : de mooie bolvorm van de femurkop plat af. Het gevolg daarvan is dat de bol nu niet meer mooi past in de kom van het bekken: de twee componenten passen niet meer mooi op elkaar.
Daardoor gaat er ook een vroegtijdige slijtage optreden van de twee componenten die tegen elkaar wrijven en bewegen, maar niet meer mooi in elkaar passen.
Op radiologie zien we duidelijk dat de vorm van de femurkop niet meer mooi rond is. De kop sluit niet goed aan met de kom en er is beginnende artrose te zien.
De linker femurkop is aangetast.
De enige behandeling voor deze aandoening is het verwijderen van de femurkop. Bij deze operatie wordt de dijbeenkop van het dijbeen gezaagd waardoor er geen beenderig contact meer is. De pijn verdwijnt snel na de operatie. Er vormt zich met de tijd een pseudogewricht.
In woord en beeld kunt U deze operatie hier volgen.
De nazorg, die door U gedaan wordt is van cruciaal belang voor de verdere genezing van uw hond zijn heup.
Na 6 weken zien wij u dan nog eens terug voor een algemene controle.
Een ander belangrijk onderdeel in de revalidatie is het geven van :