|
|
|
|
|
Niet alleen erg onsmakelijk, maar daarbij ook niet zonder gevaren. Denk aan ziekten die kunnen worden overgedragen door ontlasting op te nemen van zieke of niet ingeënte andere honden. Zelfs het eten van paardevijgen is niet geheel zonder gevaar. Wanneer het om de ontlasting gaat van pas ontwormde paarden bijvoorbeeld. Deze ontlasting bevat vaak een zeer hoge concentratie ontwormmiddel waartegen het spijsverteringsstelsel van een hond niet bestand is.
Waarom eet mijn hond poep?
Het eten van ontlasting is overigens niet altijd abnormaal gedrag. Denk aan het oplikken van urine en ontlasting van de pups door de moederhond. Wanneer eten van ontlasting (met name van soortgenoten) in andere situaties voorkomt moet men rekening houden met geconditioneerd ofwel aangeleerd gedrag. Onderliggende oorzaak is veelal stress.
zo'n kleintje moet je nog niet leren "zindelijk " te zijn........
Wanneer de twee laatstgenoemde situaties het geval zijn, kan het voorkomen dat zo'n pup op volwassen leeftijd nog steeds dit inmiddels dwangmatige gedrag vertoont. Belangrijk is dat de eigenaar, van een hond met dit gedrag, nagaat hoe en waar de pup is opgegroeid.
Wat kunt u hieraan doen?
Voeding
Niet omdat de hond iets “te kort” komt. Wanneer er een compleet voeder gegeven wordt ligt dit niet voor de hand. Mis gaat het wanneer de eigenaar allerlei goedbedoelde extra supplementen aan de voeding toevoegt. De voeding raakt uit balans en wellicht probeert de hond dit te compenseren door het eten van ontlasting.
Tijdstip van voeren kan wellicht verschil maken. Van nature eten honden meermalen per dag. Op die manier wordt de voeding ook beter verteerd. Wanneer een hond 1x daags een flinke hoeveelheid voer krijgt kunt u zich voorstellen dat de hond de rest van de dag op zoek gaat om zijn/ haar behoeften te bevredigen.
Wat kunt u hieraan doen?
Wanneer een voeder zeer koolhydraatrijk is, minder smaak heeft, of een relatief Vitamine B1 tekort zou het waarschijnlijk kunnen worden dat de hond coprofagie ontwikkelt.
Wat kunt u hieraan doen?
Goede complete voeding zorgt ervoor dat uw hond niets te kort komt. Tegenwoordig zijn er voeders op de markt die precies zijn afgestemd op de behoeften van uw hond. Een uitstekende, smakelijke en complete voeding is bovendien via uw dierenarts verkrijgbaar.
Misschien wel de voornaamste reden voor uw hond om ontlasting van met name soortgenoten te eten is de conditionering. U leert uw hond als het ware door te gaan met dit gedrag. Ondanks al uw correcties lijkt de zaak alleen maar te verergeren. Uw hond gebruikt dit gedrag om u te manipuleren. Eenmaal per ongeluk ontdekt door uw reactie op uw hond ten tijden van het poep eten. Door u is toen onbewust een bevestiging gegeven aan de hond. Uw reactie, al dan niet negatief/ positief leert de hond dat hij/ zij invloed op uw gedrag kan hebben.
Wat kunt u hieraan doen?
Wanneer u op deze of een andere creatieve manier de aandacht van uw hond weet te pakken en de hond de “hoop” laat voor wat ie is, kunt u de hond natuurlijk belonen met worst, kaas, koek, noem maar op. Als het maar “lekkerder” is dan die drol van verderop.
ik zie het niet meer zitten.......
Aandachtsoefening als hierboven werkt niet? Dat kan natuurlijk: probeer maar eens verleidelijker te zijn dan een hoop ……
Aanlijnen. Nu heeft de hond simpelweg geen kans ontlasting te eten. Om de hond op deze manier van de gewoonte af te helpen is het zaak dit aanlijnen gedurende minimaal 6 weken vol te houden. Maar dan ook overal! Op elke hoek van de straat ligt tenslotte wel iets. Duikt uw hond tóch op de ontlasting, dan is een ferme ruk aan de lijn en stevig doorstappen of zelfs rennen noodzaak. Later probeert u de aandacht van uw hond te pakken te krijgen terwijl u in de buurt bent van een uitwerpsel (lees; vrolijke stem, “zit”opdracht, koek, worst, kaas, bal). Zolang dit niet lukt, wel steeds blijven proberen, is aanlijnen, corrigeren en doorlopen een must.
Coprofagie is één van de lastiger probleemgedragingen om te herconditioneren. Simpelweg omdat dit onfrisse gedrag zichzelf steeds beloont. Hetzij door de “voedselopname” hetzij doordat u en anders wel een omstander op dit gedrag reageert. De kans dat de hond in de oude gewoonte terugvalt is zeker aanwezig.
Wat kunt u hieraan doen?
Afstraffen. Uiteindelijk verbindt u voor de hond onaangename consequenties aan het ongewenste gedrag. U moet dan wel van mening zijn dat uw verstandhouding met uw hond in orde is. Uw hond heeft wel degelijk aandacht voor u zolang er maar geen poep in de buurt is. In dit geval moet u denken aan een zeer onaangename ervaring die u uw hond bezorgt wanneer u spreekt van een “heterdaadje”.
Ga van huis gewapend met een aantal lege frisblikjes met kiezels er in. Op het moment dat u uw hond op een hoop af ziet stormen roept u uw hond. Reageert uw hond niet en kiest deze duidelijk voor het eigen gerief, dan zorgt u ervoor dat u het blikje richting, of tegen de hond aangooit. Wél op het moment dat hij/ zij bezig is de ontlasting naar binnen te werken. Wanneer u goed timed, en dicht in de buurt of tegen de hond aangooit brengt u de hond uit zijn doen. De hond zal het eten van de ontlasting koppelen aan de onaangename ervaring. Gooi desnoods een tweede blikje. Zeg hier verder niets bij. Wanneer u ziet dat de hond in onverrichte zaken om zich heen kijkt kunt u weer roepen. Wanneer de hond komt kunt u belonen. U begrijpt dat dit alleen zin heeft wanneer de hond daadwerkelijk bezig is met het eten van poep. Niet ervoor of erna en al helemaal niet wanneer de hond net heeft besloten naar u toe te komen.
Omdat het eten van ontlasting een enorm probleem kan zijn, heeft men in de loop der tijd natuurlijk van alles ondernomen om de hond op andere gedachten te brengen. Wanneer al het bovengenoemde geen enkel verschil lijkt uit te maken kunt u zich nog verdiepen in de “baker praatjes” en “alternatieve”oplossingen.
Leer de hond apporteren. Op die manier voorkomt u dat de hond de ontlasting direct op eet, maar brengt dit vol trots bij u. U moet er nu natuurlijk niet aan denken dat het hier om een wat mindere “vaste hoop” zou gaan.
Vroeger diende men een schep zout toe aan de hond. Hierop zou de hond gaan braken en zich zo naar voelen dat hij “het” de volgende keer wel uit het hoofd zou laten. U kunt zich voorstellen dat tegen de tijd dat u in de keuken bent met de zoutpot én uw hond, het kwaad allang geschied is en de hond zijn onaangename gevoel hooguit koppelt aan uw keuken of uw persoon. Niet ideaal qua timing zou ik zeggen.
Waar sommige mensen bij zweren is het geven van ananas. Om nooit uitgezochte redenen lijkt dit te werken. Elke dag een schijfje lijkt een hond op andere gedachten te kunnen brengen. Baat het niet, dan schaadt het niet, kunt u in dit geval zeggen.