|
|
|
|
|
Hyperthyroïdie is een klinisch syndroom ten gevolge van een overproductie van schildklierhormoon bij de kat. Het is naast diabetes de meest voorkomende endocrinologische afwijking bij de oudere poes.
De klinische uiting van hyperthyroïdie bij katten houdt verband met een verhoogd metabolisme van de kat.
Meestal gaat het om katten die ouder zijn dan 8 jaar.
Het eerste symptoom is een overdreven eetlust en toch vermageren. Andere symptomen zijn een verhoogde hartslag, spierzwakte, gezwollen schildklier in de nek, onregelmatige hartslag, meer drinken, meer plassen, braken, ruw haarkleed...........
Meestal gaat het om een hyperplasie van de schildklier. De schildklier vergroot en gaat meer schildklierhormoon produceren. Het gehalte aan T4 en T3 gaat stijgen.
Soms zien we een tumor thv de schildklier.
We kunnen natuurlijk al een vermoeden hebben als de kat een erg gezwollen schildklier heeft. Deze twee klieren zijn goed te betasten aan beide zijden van de tarchea.
De diagnose kunnen we bevestigen door de concentratie van schildklierhormoon in het bloed te meten. We meten het liefst de T4 concentratie.
Als er een vermoeden is van secundaire cardiomyopathie dan zullen we een ECG doen om dit te bevestigen.
Er zijn drie types behandeling voor hyperthyroïdie, elk met hun voor-en nadelen.
Anti-thyroïde medicatie doet de productie van het thyroïd hormoon dalen. Ze gaan niet genezend werken, enkel controlerend.
Carbimazole is de gebruikelijke schildklierremmer. Drie maal per dag aan 5 mg/kg tot de concentratie aan schildklierhormoon normaal is. Dit duurt normaal 2 à 3 weken. Daarna kunnen we de dosis verminderen naar één of tweemaal daags 5 mg.
Voor de meeste poezen is deze medicatie veilig en zien we bijna geen neveneffecten.
Chirurgisch verwijderen van de aangetaste schildklier is de eerste keuze behandeling. Soms kan men na een geslaagde wegname van de schildklier toch nog symptomen van hyperthyroïdie zien.
Verdoving bij poezen met schildklierproblemen kan soms een probleem zijn, daarom geven we liever schildklierremmers voor de operatie. Bijkomende hartaandoeningen moeten natuurlijk eerst behandeld worden.
Dit is een tienjarige poes die we geopereerd hebben aan een schildkliertumor, op de tweede foto zie je de bijschildklier die zeker moet gespaard blijven tijdens de operatie
Het grootste risico tijdens de operatie is dat de bijschildklier ook mee verwijderd wordt. Een goede anatomische kennis van die streek is daarom ook vereist.
Als we toch de bijschildklier beschadigen zal de poes problemen krijgen in de calciumhuishouding, het calciumgehalte in de bloedbaan zal zakken.
Dit is een levensbedreigend probleem. Poezen met hypocalcemie hebben spierzwakte en spiertrillingen. Directe behandeling met calcium is hier noodzakelijk.
De operatie in woord en beeld kunt u hier volgen.
Radioactieve jodine kan gebruikt worden om hyperthyroïdie te genezen. Het radioactieve jodine wordt opgenomen in de schildklier en enkel alleen in de schildklier. De radiatie die het radioactieve jodine veroorzaakt in de schildklier maakt de schildklier kapot.
Isotopenscan bij een kat met hyperthyroïdie tgv van een kwaadaardig gezwel