Woef: pyometra of baarmoederontsteking

Woef - De kliniek: Baarmoederontsteking: een vaak voorkomend probleem

Een baarmoederontsteking is een ziekte die voorkomt bij volwassen teven, meestal vier tot zestien weken na de loopsheid. De klachten zijn in het begin vrij subtiel waardoor het een tijdje kan duren voordat de baasjes opmerken dat er iets mis is met hun viervoeter. Net daardoor worden de zieke honden regelmatig in spoed naar de dierenkliniek gebracht , op het moment dat de ziekte al vergevorderd is. Volgens onderzoek in Zweden ontwikkelt ongeveer 1 op 4 niet-gesteriliseerde teven een baarmoederontsteking voor de leeftijd van 10 jaar. Het loont dus zeker de moeite om uw hond na haar loopsheid wat extra in de gaten te houden!

Klachten

Na de loopsheid is er een bepaald hormoon, progesteron, in hoge mate aanwezig in het lichaam. Door dit hormoon wordt het voor bacteriën makkelijker om vanuit de urinewegen of via de stoelgang naar de baarmoeder op te klimmen en daar een baarmoederontsteking te veroorzaken. Het risico op een baarmoederontsteking neemt toe wanneer een teef behandeld wordt met een hormoonpreparaat, bijvoorbeeld de prikpil.

Klachten die gezien kunnen worden bij een baarmoederontsteking zijn: een slechte eetlust, braken, lusteloos zijn, veel drinken en plassen, een dikke buik, koorts en in sommige gevallen ook vaginale uitvloei. Er zijn twee types van ontsteking: een open of gesloten baarmoederontsteking. Een gesloten baarmoederontsteking betekent dat de baarmoederhals gesloten is zodat de etterige inhoud niet uit de baarmoeder weg kan. Hoe langer dit proces duurt, hoe meer etter erbij komt. Als dit proces lang genoeg aanhoudt, kan er zelfs een ruptuur van de baarmoeder optreden. Wanneer de baarmoederhals open is kan de etter wegvloeien via de vagina. De kleur van de uitvloei kan variëren van rood tot geelbruin. Een bloederige vaginale uitvloei kan ook door andere aandoeningen veroorzaakt worden zoals een ontsteking van de vagina, een probleem met de bloedstolling, een tumor in de vagina, etc. …

Diagnose

De diagnose van een baarmoederontsteking kan makkelijk gesteld worden met echografie. Een normale baarmoeder is een kleine buisvormige structuur die naast de urineblaas ligt. De baarmoeder bestaat uit een lichaam met twee hoornen, deze kunnen gevolgd worden tot aan de eierstokken die net achter de nieren liggen. Bij een baarmoederontsteking is de baarmoeder een grote, met vocht gevulde structuur die de volledige buikholte inneemt. De wand van de baarmoeder die normaal dun is, kan verdikkingen en cysten vertonen. Als er ook ontsteking in de buikholte optreedt spreekt men van een buikvliesontsteking. Het vet in de buikholte zal dan witter zijn (= hyperechogeen), soms is er ook vrij vocht in de buik door het ontstekingsproces.

Naast echografie geeft ook een bloedonderzoek veel nuttige informatie. De witte bloedcellen zullen stijgen door de infectie, net zoals de globulines (een type eiwit). Ook de nierwaarden in het bloed kunnen door de baarmoederontsteking verhoogd zijn. Meestal is de oorzaak uitdroging: na het geven van een infuus met vocht zullen de waarden snel normaliseren. Een andere mogelijke reden van de stijging is een infectie van de nieren ten gevolge van de baarmoederontsteking. Dit is natuurlijk veel erger.

Afbeelding1          Afbeelding2

Figuur 1. A Een echobeeld van een baarmoeder die een abnormaal grote diameter heeft (2.39 centimeter), een uitgesproken verdikte wand heeft en gevuld is met vocht (zwarte inhoud). B Een echobeeld van een normale baarmoeder, zonder inhoud.

Behandeling

De eerste keus behandeling van een baarmoederontsteking is sterilisatie. Hierbij worden de eierstokken en de baarmoeder operatief verwijderd. Na de operatie wordt de hond nog een aantal dagen gehospitaliseerd en krijgt zij infuustherapie, ontstekingsremmers en antibiotica. De nierwaarden in het bloed worden dagelijks opgevolgd. Op het moment dat de hond goed eet, niet braakt en zonder infuus kan, mag ze naar huis om verder te herstellen. Een baarmoederontsteking enkel met medicatie behandelen kan in uitzonderlijke gevallen aangewezen zijn. Dit kan echter alleen maar gedaan worden bij jonge teefjes met een open baarmoederontsteking, die nog in een goede algemene toestand verkeren. Honden die gesteriliseerd zijn, krijgen zo goed als nooit een baarmoederontsteking. Dit kan wel gebeuren wanneer er na de operatie een stukje eierstok in het lichaam achterblijft, wat gelukkig zelden het geval is.

Figuur 2. Tijdens een spoedoperatie wordt een enorm grote baarmoeder uit de buik verwijderd. Hierbij moet men opletten dat er zeker geen etter in de buikholte terechtkomt.

Afbeelding3

Figuur 3. Jam Jam had enkele jaren geleden een baarmoederontsteking en werd door haar eigen baasje, dierenarts Justyna, in spoed geopereerd. Zij herstelde vlot en momenteel is ze in topvorm.

Afbeelding4

Comments are closed.