Gedragsproblemen – Excretie

Vooraleer we de excretieproblemen opnoemen moet we eerst het normaal excretiegedrag bespreken :

Pups van 8 weken oud urineren en defeceren heel frequent. Het urineren overdag kan elk uur gebeuren en ’s nachts 1 tot 2 keer. Tegen de tijd dat honden 6 maanden oud zijn urineren ze 3 tot 4 keer per dag en defeceren ze 1 à 2 keer.

Medische aandoeningen
Medische aandoeningen voor het urineren: urineweginfectie, nierinfectie, endocriene stoornissen, pyometra,…
Voor het defeceren: gastro intestinale parasieten, virale aandoeningen, voedselallergie, veranderingen in darmmotiliteit met toenemende ouderdom,…

Onzindelijkheid
Een eerste stap bij de diagnose van een mogelijk excretieprobleem is na te gaan of de hond volledig zindelijk is. Wanneer de hond ouder is dan 6 maanden en gedurende de hele levensduur af en toe urineerde/defeceerde in huis, is de hond waarschijnlijk niet volledig zindelijk.

Onvoldoende excretiemogelijkheid
Door veranderingen in de dagelijkse routine (minder uitlaten, excretiegebieden wijzigen) kan een hond die voordien volledig zindelijk was beginnen urineren/defeceren in huis. Dit is vooral een risico bij oudere honden indien ze minder frequent de gelegenheid krijgen om te urineren of te defeceren.

Substraatvoorkeur
Tussen 7,5 tot 8,5 week ouderdom beginnen pups een voorkeur voor bepaalde excretiesubstraten te ontwikkelen. Honden kan geleerd worden om op één bepaald substraat te urineren of te defeceren. De meeste problemen hebben te maken met situaties waarbij de hond een substraatvoorkeur heeft die niet gewild is door de eigenaar!

Scheidingsangst
Excretie ten gevolge van scheidingsangst moet voldoen aan de volgende voorwaarden :

  • Hond urineert/defeceert enkel in huis wanneer de eigenaar niet thuis zijn
  • Het is zeker dat de hond volledig zindelijk is
  • Afwezigheid van medische aandoeningen die oorzaak kunnen zijn van de veranderingen in excretiegedrag

De behandeling bestaat uit het behandelen van het onderliggend probleem nl. de scheidingsangst.

Markeren
Het best gekend is het urine markeren door mannelijke honden die hun poot opheffen en urineren tegen verticale objecten. Het is een sociaal en hormonaal gedrag. Het komt het meest voor bij intacte mannelijke dieren. Castratie vermindert de frequentie van het gedrag met 50 tot 75%. Ook teven kunnen markeren met urine. Ook dit gedrag is gedeeltelijk hormonaal bepaald aangezien het vooral wordt gezien tijdens de oestrus (bronst). Voor de behandeling is het van belang om de onderliggende motivatie te zoeken.

Urineren uit onderdanigheid
Het urineren doet zich voor wanneer de hond geconfronteerd wordt met gelaatsuitdrukkingen, bewegingen of lichaamshoudingen van een persoon of ander dier die als bedreigend of dominant worden ervaren. Zo kan het urineren uitgelokt worden door naar het dier te reiken, te strelen over de kop, oogcontact, over de hond staan, de hond benaderen,…
Deze honden kunnen ook tekenen vertonen van het willen aangaan van een interactie of van wil tot behagen. Deze honden kunnen dus met hun staart kwispelen of aan de handen van mensen likken.

Urineren uit opwinding
Dit wordt vooral gezien bij jonge uitbundige honden. Soms gebeurt het urineren tijdens het lopen, staan of opspringen.
We gaan dit behandelen door de stimuli die dit gedrag uitlokken te vermijden. Zo mag er bij het begroeten geen oogcontact of verbaal of fysiek contact zijn tot de hond gekalmeerd is. Frequente wandelingen kunnen ervoor zorgen dat de blaas altijd zo leeg mogelijk is.

Urineren bij angst
Het urineren uit angst gebeurt meestal plots waarbij alle urine in één keer wegvloeit. Bij het urineren uit onderdanigheid kan de urine langzaam wegvloeien of in verschillende kleine beetjes.

Comments are closed.