Wanneer vermoeden we atopische dermatitis (ATD)?

Iedere jeukende huidontsteking kan een ATD zijn maar door bepaalde zaken uit te sluiten of te bevestigen kunnen we de diagnose stellen.
De anamnese is een heel belangrijk aspect in de diagnose van ATD. Hier luisteren we naar de eigenaar die zijn verhaal vertelt over hond of kat. Belangrijke zaken zoals : tijdstip van aanvang, symptomen verloop, verbetering met medicatie of niet, andere huisdieren,… worden gecheckt.

Daarna wordt de hond of kat onderworpen aan een volledig algemeen onderzoek (bloedonderzoek, onderzoek van de tanden (lipplooidermatitis), gewicht (medicatie), enz.,… voor we ons focussen op het dermatologische onderzoek.

Het diagnostisch onderzoek

Jeuk is een van de voornaamst symptomen bij de hond of kat met atopische dermatitis. Deze jeuk kan met of zonder huidletsels gepaard gaan.
Een dier met een beginnende ATD gaat rode plekken vertonen die jeuken. Door de jeuk begint het dier zich te krabben, likken en/of te bijten op de plaatsen van de jeuk. Dit leidt tot verkleuring van de haren t.h.v. de plaats van de jeuk. Typisch zijn de bruine haren ter hoogte van de tenen bij de West Highland White Terriër of de oranjeachtige haren bij de zwarte Cocker met ATD.

Als de atopische dermatitis zich verder ontwikkelt zien we alopecie (kaalheid), lignificatie (huid die verdikt en grijs van kleur wordt), korstvorming en hyperpigmentatie van de huid.
Deze letsels kunnen dan nog gaan infecteren waardoor deze dieren een secundaire pyodermie doen. Door de bijkomende bacteriële infectie krijgen deze dieren korsten en puisten.

Meestal is ook de binnenkant van de oren aangetast. Wanneer dit het geval is dient er een onderzoek van het oor uitgevoerd te worden. We nemen dan staaltjes in het oor om Mallasesia en/of oorschurft uit te sluiten.

Soms doen we een huidtest of een bloedonderzoek om te weten te komen aan welke allergenen de hond of kat allergisch is.
Een atopie kan klinisch lijken op een vlooienallergie, een voedselallergie, een mijteninfectie of likken als gevolg van stress. De diagnose is te stellen door uitsluiting van andere aandoeningen in combinatie met het aspect van de huidveranderingen en het ziekteverloop.
De betrouwbaarheid van een huidtest is niet 100%. Bloedtesten op basis van antigeenspecifieke antilichaamdetectie zijn nog niet volledig geëvalueerd, om als betrouwbaar te beschouwen.

Toch kunnen huidtesten een goede hulp zijn bij het diagnostiseren van een allergie of atopie. Deze maltezer was 100% positief voor een huischimmel, we behandelden deze met een specifiek vaccin en na 6 maanden was de hond van het probleem af.

De diagnostische criteria

  • Major criteria
    • Jeuk
    • Typische distributie van de letsels (lippen, binnenkant oren, tenen,…)
    • Steeds terugkerende dermatitis
    • Rasgebonden (vb. West Highland White Terriër)
  • Minor criteria
    • Symptomen zijn minder dan drie jaar geleden begonnen
    • Roodheid op de huid boven de ogen
    • Lipontsteking
    • Bilaterale conjunctivitis (=beiderzijdse oogvliesontsteking)
    • Positieve huid-allergietest
    • De jeuk reageert goed op corticosteroïden